*notari/o

*notario

JUR
Oficiala oficisto, kies funkcioj iom diversas laŭ la landoj, sed kiu ĝenerale estas leĝe rajtigita por redakti, atesti, konservi kontraktojn kaj aktojn: oni senplie kunloĝos, kun aŭ sen speciala „kontrakto“ ĉe notario[1]
Rim.: Neniam konfuzu notarion kun sekretario.
1. Gerrit Berveling: Edziĝoj ankaŭ por samseksaj paroj, Monato, jaro 2000a, numero 12a, p. 14a
angle:
 notary
beloruse:
 натар, натарыюс
bretone:
 noter
ĉeĥe:
 notář
france:
 notaire
germane:
 Notar
greke:
 συμβολαιογράφος
hungare:
 közjegyző
nederlande:
 notaris
pole:
 notariusz, rejent
portugale:
 notário, tabelião
ruse:
 нотариус
slovake:
 notár
ukraine:
 нотаріус

administraj notoj