knel/o PIV1

knelo

KUI
Buleto aŭ cilindro el fiŝa aŭ vianda kaĉo koherigita per ovaĵo por kuirado: supo kun salikokaj kneloj kaj kokhaŭtaj pecoj [1]; Jen do, eta noko, por ke al vi plaĉu, / Sekvos tuj la knelo, sed ĝin bone maĉu [2]! VD:knedliko, noko
1. Cao Xueqin, trad. Xie Yuming: Ruĝdoma sonĝo, ĉapitro 62a, p. 348a
2. Sándor Petőfi trad. Kálmán Kalocsay: Johano la Brava, XX
beloruse:
кнэль, фрыкадэлька
ĉeĥe:
klops, knedlíček polévkový
france:
quenelle
germane:
Quenelle
hispane:
albóndiga
hungare:
húsgombóc
katalune:
quenelle
nederlande:
quenelle
pole:
klops
rumane:
pârjoală
ruse:
фрикаделька, кнель
slovake:
polievková knedľa

administraj notoj