karate/o EncJap

karateo

SPO
Japandevena luktosporto ataka kaj defenda, en kiu oni uzas subitajn puŝatakojn kaj batojn per mano, pugno, kubuto, genuo, piedo...: ĉar mi ne iris al la trinkejo, mi havis tempon por karateo kaj kurado, kiuj helpos mian sanon [1]; lia talento kiel regiona ĉampiono de karateo gajnis al li admiron ekde la unua tago [2].
angle:
karate
beloruse:
каратэ
bulgare:
карате
ĉeĥe:
karate
ĉine:
空手道 [kōngshǒudào]
france:
karaté
germane:
Karate
hispane:
kárate
hungare:
karate
japane:
空手 [からて], 空手道 [からてどう]
katalune:
karate
koree:
공수도 (空手道), 가라테, 가라데
kroate:
karate
nederlande:
karate
pole:
karate
ruse:
карате
slovake:
karate
ukraine:
карате

karateisto

Sportisto, kiu praktikas karateon: kvieta kaj respektinda ulo kun okulvitroj subite transformiĝas al karateisto kun nigra zono [3]; se interbatiĝas du ebriuloj aŭ se batalas du sportistoj, ĵudistoj, karateistoj aŭ boksistoj, ili ankau defendas sin kaj frontas kontraŭ la perforton [4].
3. Kiu naŭzas sur viajn ŝuojn?, Art-mozaiko, 2002-10-28, numero 6a
4. J. Nokák kaj I. Špička: Scienco pri la sindefendo, Scienca Revuo de Internacia Scienca Asocio Esperanta, vol. 28, n-ro 3 (125), 1977-05-30
angle:
karateka, karate practitioner, karate athlete
beloruse:
каратыст
ĉeĥe:
karatista
france:
karatéka
germane:
Karateka
hispane:
karateca
japane:
空手家 [からてか]
katalune:
karateka
kroate:
karatist
nederlande:
karateka, karate-beoefenaar
pole:
karateka
slovake:
karatista
ukraine:
каратеїст

administraj notoj