karate/o EncJap

karateo

SPO
Japandevena luktosporto ataka kaj defenda, en kiu oni uzas subitajn puŝatakojn kaj batojn per mano, pugno, kubuto, genuo, piedo...: ĉar mi ne iris al la trinkejo, mi havis tempon por karateo kaj kurado, kiuj helpos mian sanon [1].
1. kirĉo: livejournal, senaŭte, 2004-11-16
angle:
 karate
beloruse:
 каратэ
bulgare:
 карате
ĉeĥe:
 karate
france:
 karaté
germane:
 Karate
hispane:
 kárate
hungare:
 karate
katalune:
 karate
kroate:
 karate
nederlande:
 karate
pole:
 karate
ruse:
 карате
slovake:
 karate
ukraine:
 карате

karateisto

Sportisto kiu praktikas karateon: kvieta kaj respektinda ulo kun okulvitroj subite transformiĝas al karateisto kun nigra zono [2].
angle:
 karateka
beloruse:
 каратыст
ĉeĥe:
 karatista
france:
 karatéka
germane:
 Karateka
hispane:
 karateca
kroate:
 karatist
nederlande:
 karateka, karate-beoefenaar
pole:
 karateka
slovake:
 karatista
ukraine:
 каратеїст

administraj notoj

~isto: Mankas verkindiko en fonto.