kakemon/o SPV

kakemono

BELA
Papera muntaĵo de pentraĵo aŭ belskribaĵo, penda inter du horizontalaj stangoj, en- kaj el-volvebla.
ĉeĥe:
 kakemono
finne:
 kakemono (maalauskäärö)
france:
 kakemono
germane:
 Kakemono
hungare:
 kakemonó
katalune:
 kakemono
nederlande:
 kakemono
pole:
 kakemono
portugale:
 caquemono
ruse:
 какемоно
slovake:
 kakemono
ukraine:
 какемоно

kakemonisto

BELA
Metiisto, kiu fasonas artaĵojn kiel kakemonojn: por ellaborigi ion en la formo de kakemono, oni mendas ĉe la kakemonisto [1].
1. T. Nakamura: Enciklopedieto japana, artikolo „kakemono“, p. 82a
hungare:
 kakemonóművész
katalune:
 kakemonista
nederlande:
 kakemonokunstenaar

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.