*kaĝ/o

*kaĝo  

1.
Portebla loĝejo, el metalfadenoj aŭ lignaj vergetoj, en kiu oni konservas vivajn birdojn aŭ bestetojn: kiel prov-ratoj en kaĝo, ili strebas liberigi sin [1].
2.
Portebla aŭ fiksa granda loĝejo, el feraj stangoj kaj kradoj, por enfermi sovaĝajn bestojn aŭ homojn: (figure) la malvasta kaĝo de la mondo ĉirkaŭ li [2].
1. Marteno Ecott: Inkubo en kubo, Monato, jaro 2000a, numero 3a, p. 17a
2. Spomenka Ŝtimec: El la japana tra la ĉina (V. Eroŝenko, Cikatro de amo), Monato, jaro 1997a, numero 3a, p. 21a
angle:
cage
beloruse:
клетка
bretone:
kaoued
bulgare:
клетка
finne:
häkki
france:
cage (pour enfermer)
germane:
1. Käfig, Bauer 2. Käfig
hebree:
כלוב
hispane:
jaula
hungare:
1. kalitka 2. ketrec
katalune:
gàbia
nederlande:
kooi
perse:
قفس
pole:
klatka
portugale:
1. gaiola 2. jaula
rumane:
colivie
ruse:
клетка
svede:
bur
turke:
kafes

administraj notoj