*7ho

ho

LINGRAFON
Nomo de la deka litero de la Esperanta alfabeto: nomoj de la literoj: [...] fo, go, ĝo, ho, ĥo, jo [...] [1], uzata i.a. kiel:
a)
FIZ (maj.) simbolo de henro: H;
b)
KEM (maj.) simbolo de hidrogeno: H;
c)
(maj.) signo de formo: H-relo;
d)
KAL (min.) simbolo de horo: h.
HOM:ho!
Rim.: La Fundamento permesis al la tiamaj presejoj, kiuj ankoraŭ ne posedis ĉiujn tipojn por la Esperanta alfabeto, la uzon de tiu grafemo kiel pure skriba signo sen fonologia valoro, por anstataŭi la supersignojn de la ĉapelitaj literoj (cho, gho, hho, jho, sho, u anstataŭ ĉ, ĝ, ĥ, ĵ, ŝ, ŭ).
VD:ikso
afrikanse:
o
albane:
oh
amhare:
ወይ
arabe:
يا
armene:
ախ
azerbajĝane:
oh
bengale:
উহু
ĉeĥe:
H, henry
dane:
oh
estone:
oh
filipine:
oh
france:
1.a Henry 1.b hydrogène 1.c H (forme de) 1.d heure
guĝarate:
ઓહ
hinde:
ओह
japane:
ああ
kartvele:
მე
koree:
laŭe:
ໂອ້ຍ
malajalame:
marate:
बापरे
nepale:
हरे
panĝabe:
ਓਹੁ
paŝtue:
اوه!
sinde:
آه
sinhale:
අයියෝ
slovake:
H, henry
taje:
โอ้
tamile:
telugue:
ఓహ్
urdue:
اوہ
vjetname:
oh
zulue:
awu

administraj notoj

~: Mankas dua fontindiko.
~: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.