got/o PIV1

goto

HIS Ano de ĝermanlingva popolo el norda Eŭropo, en la 3a jarcento loĝinta nordokcidente de la Nigra Maro, poste disiĝinta al Italujo kaj Hispanujo.
beloruse:
 гот
ĉeĥe:
 barbar, vandal
france:
 Goth
germane:
 Gote
hungare:
 gót
katalune:
 got
pole:
 Got
portugale:
 godo (indivíduo dos godos)
ruse:
 гот
slovake:
 barbar, vandal
ukraine:
 ґот

gota

Rilata al gotoj: Temas pri la lasta paĝo de la tiel nomata „Ulfilas-biblio“, ... en la gota lingvo [1].
1. Franz-Georg Rössler: Katedralaj trezoroj en nova aranĝo, Monato, jaro 2001a, numero 11a, p. 18a
beloruse:
 гоцкі
france:
 gothique (relatif aux goths)
germane:
 gotisch
hungare:
 gót
katalune:
 gòtic
pole:
 gocki
portugale:
 godo (adj., relativo aos godos)
ruse:
 готский
turke:
 gotik
ukraine:
 ґотський

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.