gajakol/o, gvajakol/o

gajakolo, gvajakolo

KEM
C7H8O2; etero, kiun oni ekstraktas el rezino de gajako kaj el kreozoto de fago: gvajakolo aŭ metil-pirokatekino estas nature okazanta organika kombinaĵo, kiu estis malkovrita de Ascanio Sobrero kaj unue izolita de Otto Unverdorben en 1826 [1].
angle:
 guaiacol
france:
 gaïacol, gayacol
germane:
 Guajakol
hungare:
 gvakajol
katalune:
 guaiacol
nederlande:
 guajacol
portugale:
 guaiacol, gaiacol
ruse:
 гваякол
ukraine:
 ґваякол, метиловий ефір пірокатехину

administraj notoj

pri gajakol/o, gvajakol/o:
PIV1 preferas pli logikan formon "gvajak" de la radiko.
~o, ~o: Mankas dua fontindiko.