^*rel/o ^UV

1.

Longa stango el metalo, sur kiu ruliĝas vagonoj de trajno aŭ tramo: promenante apud la reloj de fervojo [1]; ni ne povis vidi pli malproksime ol unu metron aŭ du antaŭen super la reloj [2]; la hufoj de la ĉevaloj frapis sur la feraj reloj ^Marta ; sube troviĝas maŝino, kiu tiras, kaj tiam la ŝipo sube moviĝas sur dentradaj reloj [3].

2.

(figure) Regula funkciado de la aferoj; rutino: liaj vivfunkcioj elglitas el la reloj [4]; mi revenis sur miajn relojn, al mia vera rolo [5]; ĉio ruliĝis kvazaŭ sur la reloj [6]; remeti la rutinan funkciadon de la oficejo sur bonajn relojn [7]; la lingvo, kiun ni unue akiras kiel infanoj, tendencas gvidi niajn pensojn laŭ siaj reloj [8].

Forpuŝi el siaj reloj: surtraka ŝtono elreligis la trajnon [9]; elreligo de rapidtrajno estas unu afero, elaerigo de aviadilo tute alia [10]; (figure) politiko elreligita: katastrofe, ĥaose evidentiĝis jardekoj da subinvestado [11].

Eliĝi el la veturata relparo: li vidis grupetojn da homoj kaj vagonojn de trajno, kiu ĵus elreliĝis, ŝoviĝantajn malsupren sur deklivo [12]; (figure) post la emeritiĝo de la iniciatinto […] sen postlaso de disĉiploj, la afero elreliĝas [13]. irejo²

devojiĝi

Stango laŭlonge de kiu glite moviĝas alfiksita peco: ili subaĉetis la lokan forĝiston kaj li riparis […] glitrelojn de akumulatoroj [14].