konkubin/o Far1

konkubino  

1.
Virino vivanta kun viro, kun kiu ŝi ne estas edzinigita: li preferus vidi sian filinon kadavro, ol ies konkubino [1]; Elizaveta Petrovna ne havis edzon kaj do oficialajn heredintojn, kelkajn jarojn ŝi onidire estis konkubino de Aleksio Rozumovskij [2].
2.
Kromvirino.
angle:
2. concubine
france:
1. concubine
germane:
1. Konkubine 2. Kebse, Nebenfrau
hispane:
1. concubina
katalune:
concubina
nederlande:
1. levensgezellin, partner (vr.) 2. concubine
pole:
1. konkubina
portugale:
1. concubina 2. concubina, amante, amásia
rumane:
1. concubină
ruse:
сожительница

administraj notoj

pri ~o 2.:
      Ĉu ekzistas pruvo por tiu dua senco? Ordinare la infanoj de ~oj 
      ne havas rajton heredi de la kunulo de la konkubino. Kromvirino verŝajne 
      havas heredrajton....?
      [WD]